Ristu rúnum á skjáinn með lyklaborðinu
Ristu rúnum á skjáinn með lyklaborðinu
stafrún er glænýtt letur fyrir íslensku rúnirnar sem virka á latneskt lyklaborð stafrún er hannað sem nútímaleg útgáfa af rúnunum fyrir stafræna heiminn okkar og hentar í nútíma íslenskt mál hinar nýju íslensku rúnir eru nútímaleg útgáfa af íslenskum rúnum sem komu fram í bókinni íslenskar rúnir þúsund ára saga íslensku rúnirnar voru notaðar hér á landi frá tólftu til nítjándu öld en margt hefði myndi þurfa að uppfæra svo hægt væri að nota þær svo þegar ég já var að skoða hvaða letur væri best að nýta í þetta verkefni urðu hinar nýju íslensku rúnir fyrir valinu rúnirnar eru yfirleitt gerðar mjög kössóttar og stífar þar sem þær voru nú ristar á við og steina langaði að breyta því með stafrúnu og hafa mjúkt yfirbragð eins og það væri verið að skrifa með blýanti á blað og færa þá hönnun á stafrænt form
Stafrún er glænýtt letur fyrir íslensku rúnirnar sem virka á latnesku lyklaborði. Staf-rún er nútímaleg útgáfa af rúnunum sem er hönnuð fyrir stafræna heiminn og einnig er það nothæft fyrir íslenskt nútímamál. „Hinar nýju íslensku rúnir" er nútímaleg útgáfa af Íslenskum Rúnum sem komu fram í bókinni Íslenskar rúnir, 1000 ára saga. Íslensku rúnirnar voru notaðar hér á landi frá 12. til 19. öld, en margt þyrfti að uppfæra svo þær yrðu nothæfar. Þess vegna ákvað ég að nýta hinar nýju íslensku rúnir sem grunn Stafrúnar. Rúnir eru yfirleitt mjög kössóttar og stífar í útliti þar sem þær voru ristar á stein og við. Með þessu verkefni tók ég það á mig að breyta hörðu yfirbragðinu í mjúkt eins og skrifað væri með blýanti á blað og svo færa það yfir í stafrænt form.
f
u
þ
a
r
k
g
w
h
n
i
j
ẹ
p
R(z)
s
t
b
e
m
l
ŋ
o
d
f
u
þ
a
r
c/ch
g
w
h
n
i
j/io
eo
p
x
s
t
b
e
m
l
ŋ
oe
d
a/o
y
ea
io
k
g
g
st
f
u
þ
a/o
r
k
h
n
i/y
a
s
t
b
m
l
R(z)
a
b
c/z
d
þ
ð
e
f
g
h
i
k/q
l
m
n
o
p
r
s
t
u
v
y
æ
ø
a/á
b
c/z/x
d/ð
e/é
f
g
h
i/í/j
k
l
m
n
o/ó
p
q/kv
r
s
t
u/ú
y/ö
þ
æ
q/kv
d/q
j
z
z
ö
ö
a
á
b
c
d
ð
e
é
f
g
h
i
í
j
k
l
m
n
o
ó
p
q
r
s
t
u
ú
v
w
x
y
ý
z
þ
æ
öÞær rúnir sem flestir kannast við og þekkja til er eldra fúþark, sem var í notkun í Skandinavíu, Þýskalandi og víðar á 2.–8. öld. Fúþark letrið dregur nafn sitt af fyrstu sex táknum þess: f, u, þ, a, r, k. Letrið samanstendur af 24 táknum sem gjarnan er skipt upp í þrjár ættir þar sem hver ætt ber átta rúnir. Áður en latneskt skrifletur og bókmenning barst í Norðurálfuna voru rúnir notaðar sem letur. Ekki er þó hægt að segja að bókmenntir hafi verið skráðar með rúnum, þótt undantekningar séu vissulega þekktar. Rúnir voru einna helst notaðar sem eignamerkingar, til að skrá stutt skilaboð eða merkja minnisvarða. Þær gátu einnig verið notaðar sem verndartákn eða spátákn, og kenningar eru uppi um að þær hafi jafnframt haft talnagildi. Rúnir voru notaðar á breiðu sviði í Evrópu yfir langan tíma og eru til í mörgum svæðisbundnum afbrigðum. Lítið er vitað um nöfn og tákngildi rúnanna í eldra fúþark letrinu en stafgildi þeirra er þekkt. Nöfn og tákngildi þeirra hafa verið endurgerð á frumgermönsku með aðstoð orðsifjafræði, málsögu og upplýsinga um yngra fúþark.
Reyndu að skrifa hvað stendur
Reyndu aftur